Lichtobject

De wereld van heden raast door in dada’s voetspoor*

De NWE Stijl@Tilburg beijvert zich om een permanent lichtobject te (laten) realiseren van een aforisme van spoorbeambte, dichter, mecenas en pianist Antony Kok: ‘de wereld van heden raast door in dada’s voetspoor’. De beoogde plek is gebouw 79, het bouwvolume ten oosten van de LocHal, goed zichtbaar voor passerende treinreizigers.

Het aforisme vormt een blijvende herinnering aan Tilburgs meest prominente spoorzoon, Antony Kok, die de boezemvriend werd van Theo van Doesburg toen deze hier tijdens WOI gelegerd was. Daarmee legt het aforisme de verbinding met de internationaal zo belangrijke kunststromingen De Stijl en dada en de wortels die genoemde bewegingen hadden in de stad. Een letterlijk lichtend baken dat deze bijzondere geschiedenis van Tilburg op duurzame wijze zichtbaar maakt en verbindt met het heden.

Een drietal ontwerpbureaus werd benaderd voor een schetsontwerp waarbij keuze is gevallen op het ontwerp van Jac de Kok ontwerpers. Hij heeft het aforisme vervat is in het door Van Doesburg ontworpen lettertype van De Stijl.

Beoogde realisatiedatum 29 oktober 2019, wanneer het precies 50 jaar geleden is dat Antony Kok overleed.

*Antony Kok heeft duizenden aforismen geschreven. Toch is juist de bovenstaande zinsnede zeer aansprekend en lijkt toegesneden op onze tijd. Er is de referentie aan de voortrazende wereld -in onze jachtige tijd van voortdurende verandering- en ons geploeter in dit ondermaanse, zonder schijnbaar doel of zingeving in de filosofische zin van het woord. Voetspoor kan gemakkelijk geassocieerd worden met spoor, de plaats waar de treinen passeren en voortrazen om massa’s mensen te vervoeren van A naar B – metafoor voor de dagelijkse tredmolen. Maar ook is het station een plaats van ontmoeting – in het verleden Kok/Van Doesburg maar evenzo in het heden en als zodanig ook een metafoor voor het uitwisselen van gedachten en ideeën, voor een open samenleving. En tot slot werd met de komst en uitbreiding van de NS-werkplaats – met haar vele werknemers uit Noord-Nederland – de traditionele, katholieke Tilburgssamenleving ‘opengebroken’, en ging er een nieuwe wind waaien.